کاش می شد حداقل ساکت بود و نشنید یا حتی شنید ولی مسخره حسابش کرد. اما همه چیزش واقعیه. اصلن تخیل و تصوری وجود نداره. اصلن آرزو و خیالی هم وجود نداره. مسئله بن بست به تمام معنا است که ما توش گیر افتادیم و از اون خلاصی نداریم. اصلن جنگ فکری جنگ عقیدتی این ها نیست اصلن. مسئله اینه که حرف ها حرف های دو دنیای متفاوته. مسئله اینه که طرف مقابل فکری اصلن ابعاد دنیاییش با ابعاد دنیایی دیگری فرق داره. مگه می شه از یه دنیای ام بعدی به یه دنیای ان بعدی رفت. یا اصلن تعامل برقرار کرد. اصلن نمی شه تا وقتی که ابعاد مساوی نباشه زمین فکری مساوی نباشه حتی جنگ هم معنی نداره. جنگ مثل سایه زدن می مونه. بعد اون کسی که ادعای جنگ داره مسخره می شه. در حالیکه نقصیر اون بدبخت نیست. تقصیر از جای دیگریست!همین!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر