چقدر خوبه که آدم می تونه یک شخصیت مجازی واقعی داشته باشه. تا حالا چنین چیزی رو تجربه نکردم حقیقتن. از سال 85 که دستی تو نوشتن تو تینترنت داشتم همیشه تو فضاهایی بوده که من رو خواننده هام می شناختن و به نحوی رفیق بودند. اما اینجا یک جای خیلی جدید هست و من می خوام توش استقلال رو تجربه کنم. استقلال که می گم استقلال از هر تصویریه که دیگران از من می سازند. یعنی مخاطب تو این حالت نا آشنا می تونه به تعدادش در مورد آدم نظر داشته باشه و ایناو و من این شرایط رو واقعن دوست دارم. لازم نیست بجنگم تا بگم اون چیزی که تو واقعیت از من دیده می شه با اینی که هستم حقیقتن چقدر فرق داره. مخاطب اینجا راحت می تونه بدون واسطه حقیقت وجودم رو بخونه. بدون غل و غش هم می تونه این کارو بکنه. خیلی حال میده اینجا...
خدا بخواهد ادامه دارد...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر